احادیث و سخنان

حدیث امام باقر در مورد حضرت نوح

امام باقر علیه السلام :
إنّ نُوحا علیه السلام لَمّا غَرَسَ النَّوی مَرَّ علَیهِ قَومُهُ فجَعلوا یَضحَکونَ ویَسخَرونَ ویقولونَ : قد قَعَدَ غَرّاسا ! حتّی إذا طالَ النَّخلُ وکانَ جَبّارا طُوالاً قَطَعَهُ ثُمّ نَحَتَهُ فقالوا : قد قَعَدَ نَجّارا ! ثُمّ ألّفَهُ فجَعَلَهُ سَفینَةً فمَرُّوا علَیهِ فجَعلوا یَضحَکونَ ویسخَرونَ ویقولونَ : قد قَعَدَ مَلّاحا فی فَلاةٍ من الأرضِ ! حتّی فَرَغَ مِنها .
امام باقر علیه السلام : هنگامی که نوح علیه السلام هسته [خرما ]را می کاشت، قومش بر او گذشتند و شروع به خندیدن و تمسخر او کردند و می گفتند : کارش به درختکاری کشیده است! تا آنکه درخت بزرگ شد و به نخلی ستبر و بلند تبدیل گشت و نوح آن را برید و تراشید. قومش گفتند : کارش به نجّاری کشیده است! نوح الوارهای نخل را باهم ترکیب کرد و کشتی ای ساخت. باز قومش بر او گذشتند و شروع به خندیدن و تمسخر او کردند و می گفتند : کارش به کشتیرانی در یک دشت انجامیده است! تا آنکه نوح کار ساختن کشتی را به پایان برد.
الکافی : 8/283/425 .
برگرفته از کتاب 786 حدیث از حضرت امام باقر علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *