احادیث و سخنان

ده گفتار از امام باقر

1- عجبا للمختال الفخور، و انما خلق من نطفه، ثم یعود جیفه و هو بین ذلک لا یدری ما یصنع به:
«شگفتا از متکبری که به خود می نازد، با این که از نطفه آفریده شده، سپس مرداری گندیده شود، و در این میان نمیداند که با او چه خواهد شد.» [107].
2- ان الله عزوجل جعل للشر اقفالا و جعل مفاتیح تلک الاقفال الشراب، و الکذب شر من الشراب:
«خداوند متعال برای بدی، قفلهایی قرار داده، و کلیدهای آنها را شراب قرار داده است، و دروغ بدتر از شراب است.» [108].
[صفحه 106]
3- عالم ینتفع بعلمه افضل من سبعین الف عابد:
«دانشمندی که مردم از علم او بهرهمند شوند از هفتاد هزار عابد، برتر است.» [109].
4- ایاک و الکسل و الضجر، فانهما مفتاح کل شر، من کسل لم یود حقا، و من ضجر لم یصبر علی حق.
«از تنبلی و کم حوصلگی بپرهیز، که این دو کلید هر شری است، کسی که تنبلی کند، هیچ حقی را نمیپردازد، و آدم کم حوصله، در راه حق ثابت و استوار نمیماند.» [110].
5- صلاح جمیع المعایش و التعاشر ملا مکیال: ثلثان فطنه و ثلث تغافل:
«سامان یافتن شوون همهی معاش زندگی و معاشرتها همچون پری پیمانهای است، که دو سوم آن بر اساس هوشیاری و زیرکی است و یک سوم دیگرش بر اساس چشمپوشی و گذشت است.» [111].
6- بئس العبد عبد یکون ذاوجهین و ذالسانین، یطری اخاه شاهدا، و یاکله غائبا، ان اعطی حسده و ان ابتلی خذله:
«بد بندهای است آن بندهای که دو رو و دو زبان است، در حضور برادر دینیش، او را می ستاید (و در تعریف او از حد می گذراند) و در غیاب او، گوشت او را (به غیبت کردن) بخورد، اگر
[صفحه 107]
آن برادر دینی ثروتمند شود بر او حسد نماید، و اگر گرفتار شود، دست از یاری او بردارد.» [112].
7- ثلاثه من کن فیه استکمل الایمان بالله: من اذا رضی لم یدخله رضاه فی باطل، و من اذا غضب لم یخرجه غضبه من الحق، و من اذا قدر لم یتناول ما لیس له:
«سه خصلت است که هر کس دارای آن باشد ایمان به خدا را کامل نموده است: 1- هر گاه خشنود و شاد شد، خشنودی و شادی او را در باطل وارد نکند 2- هر گاه خشمگین شد، خشمش او را از مرز حق بیرون نبرد 3- و هر گاه قدرتمند شد، قدرتش دست او را به چیزی که حق او نیست دراز ننماید.» [113].
8- شخصی از خوارج، از امام باقر علیه السلام پرسید: «چه چیزی را می پرستی؟» فرمود: «خدا را» او پرسید: «آیا خدا را دیدهای؟» امام باقر علیه السلام فرمود:
بلی، لم تره العیون بمشاهده الابصار، ولکن راته القلوب بحقایق الایمان، لا یعرف بالقیاس، و لا یدرک بالحواس. موصوف بالایات، معروف بالدلالات، لا یجور فی حکمه، ذلک الله لا اله الا الله.
«آری دیدهام، چشمها او را هرگز آشکارا نمیبینند، اما قلبها او را با نیروی حقیقت ایمان، درک می کنند، او با تشبیه شناخته نشود،
[صفحه 108]
و با نیروهای حسی درک نگردد، بلکه با نشانهها و راههای خداشناسی، توصیف و شناخته شود، او در حکم خود ظلم نمیکند، این است آن معبود یکتا و بیهمتا.»
سوال کننده آن چنان تحت تاثیر بیان شیوای امام باقر علیه السلام قرار گرفت که هنگام خداحافظی گفت: «خدا آگاهتر است که مقام رسالتش را در وجود چه کسی قرار دهد.» [114].
9- فو الله ما شیعتنا الا من اتقی الله و اطاعه:
«سوگند به خدا شیعه ما نیست، مگر کسی که پرهیزکار بوده و از خدا اطاعت کند.» [115].
10 – ما تنال ولایتنا الا بالعمل و الورع:
«به ولایت و دوستی ما جز از راه انجام عمل نیک و پرهیزکاری نمیتوان رسید.» [116].
[صفحه 109]
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگی امام باقر علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *