امامت و رهبری، حاکمان زمان

نشانههای امامت امام باقر

هنگامی که امام سجاد علیه السلام در بستر بیماری و رحلت قرار گرفت، زنبیل یا صندوقی را که نزدش بود، بیرون آورد، امام باقر علیه السلام را طلبید و آن صندوق را به او داد و فرمود: «این صندوق را به تو سپردم، آن را با خود ببر.» چهار نفر کمک کردند، و هر کدام، یک طرف صندوق را گرفته و آن را به خانهی امام باقر علیه السلام انتقال دادند.
هنگامی که امام سجاد علیه السلام از دنیا رفت، برادران امام باقر علیه السلام نزد آن حضرت آمده و گفتند: «آنچه در میان صندوق بود، از آن همهی برادران است، بنابراین بهره و نصیب ما را بده.»
امام باقر: سوگند به خدا، شما هیچ گونه بهرهای در آن صندوق ندارید، اگر بهرهای می داشتید، پدرم حق شما را می داد، و همهی آن را
[صفحه 24]
به من نمیسپرد، در آن صندوق سلاح رسول خدا صلی الله علیه و آله (که نشانهی صدق امامت است) وجود داشت.
در روایت دیگر آمده: امام سجاد علیه السلام هنگام شهادت، به فرزندانش که در کنار بسترش بودند، متوجه شد، و سپس در میان آنها به امام باقر علیه السلام توجه خاص نمود و فرمود: «ای محمد! این صندوق را به خانهی خود ببر.»
روایت کننده گوید: «در آن صندوق، درهم و دینار نبود، بلکه آن صندوق پر از علم و دانش بود.» [14].
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگی امام باقر علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *