از دیدگاه اهل بیت

تصریح امام سجاد به امامت امام باقر علیه السلام

یکی از پایه های تعیین امام، وصایت است. امامت با مفهومی که در فرهنگ شیعه دارد، نمیتواند به انتخاب مردم باشد؛ زیرا امام در
بینش امامیه باید دارای عصمت و علم لدنی (دانش خدادادی و بدون تعلم از معلمان معمولی بشر) باشد، و موضوع عصمت، چیزی
نیست که جز از [صفحه 35 ] طریق خدا تأیید شود. بر این اساس، هر امام میبایست به وسیلهی امام معصوم پیش از خود تعیین شود
و معصومین (ع) در این زمینه به نظر شخصی خود عمل نمیکنند، بلکه راهی را میروند که خداوند برای آنان مشخص کرده است.
65 ]. امام سجاد، علی بن الحسین (ع) به مناسبتهای مختلف و در موارد گوناگون به امامت فرزندش محمد بن علی تصریح ]
میفرمود: امام علی بن الحسین (ع) در بستر بیماری و در آستانهی وفات بود. فرزندانش محمد، حسن، عبدالله، عمر، زید و حسین را
.[ به گرد خویش فرا خواند و فرزندش محمد را وصی خود قرار داد و وی را باقر خواند و امور برادران را بر عهدهی او نهاد. [ 66
امام سجاد (ع) در آخرین روزهای حیات خویش فرزندش محمد را فراخواند و صندوقی را در اختیار او قرار داد. پس از وفات امام
سجاد (ع) فرزندان آن حضرت از محمد خواستند تا آن صندوق را بیاورد و به عنوان ارث پدر تقسیم کند. امام باقرالعلوم (ع) به
.[ آنان گفت: آن صندوق حاوی مال و ثروت نیست، بلکه ودایع امامت در آن نهفته است [ 67
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوهی امامت در افق دانش نوشته: احمد ترابی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *