اخلاق و فضائل, حوادث، وقایع، هجرت

حکایتی از امام باقر علیه السلام -شرایط و حدود سفره

ابولبید بحرانی گوید: روزی در مکّه معظّمه حضور امام محمّد باقر علیه السلام نشسته بودم، که شخصی وارد شد و عرض کرد: ای
محمّد بن علی! تو آن کسی هستی که برای هر چیزی حدّ و شرایطی می دانی، و نیز برای هر کاری مقرّراتی را وضع فرموده ای؟
حضرت فرمود: بلی، من می گویم، برای هر چیزی خواه کوچک و حقیر باشد یا بزرگ و عظیم، خداوند حکیم برای آن شرایط و
حدودی را تعیین کرده است. و هر کسی از آن تجاوز کند، از حدّ و مرز خدای بزرگ بیرون رفته و کفران کرده است. آن شخص
سؤال کرد: سفره غذا که کنار آن می نشنیم، دارای چه حدود و شرایطی است؟ امام علیه السلام فرمود: حدّ و مرز سفره غذا آن
است که چون خواستی شروع نمائی، به نام خدا شروع کنی، و چون سفره را جمع کنند، شکرش را به جا آوری، و آنچه از غذاها
اطراف آن ریخته باشد، جمع کنی و تناول نمائی. آن شخص عرض کرد: حدود ظرف آب چیست؟ فرمود: این که اگر لبه ظرف
آب شکسته باشد، از آن آب نیاشامی؛ چون که آن قسمت، محلّ تجمّع میکروب ها است. و چون خواستی ظرف آب را بر دهان
بگذاری و بیاشامی، اوّل نام خدای مهربان را بر زبان جاری نما، و پس از آن که آب را آشامیدی، شکر و سپاس خدا را انجام ده. و
همچنین سعی نمائی آب را یک نفس و یک دفعه نیاشامی، بلکه سه دفعه؛ و با سه نفس آب را بیاشام، که این گونه گواراتر و
( سودمندتر خواهد بود. ( 49
برگرفته از کتاب دانستنیهای باقر العلوم (ع)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *