سیره عملی و رفتاری

تایید امام باقر از کمیت شاعر

کمیت بن زید اسدی از شاعران زبردست از دودمان بنیاسد است که معاصر امام باقر و امام صادق علیه السلام بود او در سال 60 هجری در کوفه متولد شد و سرانجام در سال 126 در عصر خلافت مروان بن محمد (چهاردهمین خلیفه اموی) در سن 66 سالگی به شهادت رسید. [88].
کمیت از شاعران شیعه و رادمردان آزاده و متعهدی بود که همواره در مدح امامان خاندان رسالت، شعر می سرود و می خواند، و از مخالفان و طاغوتیان بدگویی می کرد. شمشیر زبانش همچون شرارههای آتش بود که بر سر طاغوتهای بنیامیه می ریخت و سر تا پای آنها را می سوزانید. [89].
روزی در مدینه به محضر امام باقر علیه السلام رفت، و بعضی از اشعار خود را خواند تا به این شعر رسید:
و قتیل با لطف غودر منهم
بین غوغا امه و طغام
یعنی: «شهید کربلا هنگامی که می خواست سخن بگوید و مردم را آگاه کند، آن مردم فرومایه، با هیاهو و غوغا، مانع شنیدن سخنان آن حضرت شدند.»
امام باقر علیه السلام با شنیدن این شعر منقلب شد و گریه کرد و فرمود:
[صفحه 84]
«ای کمیت! اگر در نزد ما مال و ثروتی بود به تو می دادیم، اما به تو همان سخن را می گویم که پیامبر صلی الله علیه و آله به حسان بن ثابت فرمود؛ تو تا آنگاه که از ما خاندان دفاع می کنی مورد تایید روحالقدس (جبرئیل) می باشی.» [90].
با این که کمیت اسدی، به جرم آزادیخواهی و مبارزه با طاغوتهای عصرش با شمشیر زبان، و اشعار بسیاری که در این راستا سرود و خواند [91] همواره فراری بود و خود را از چشمانداز جلادان طاغوتها پنهان می نمود، در عین حال امام باقر علیه السلام با کمال صراحت، او را تایید می کرد و برای او دعا می نمود، گاه می فرمود:
یا کمیت لا تزال مویدا بروح القدس ما نصرتنا بلسانک و قلت فینا:
«ای کمیت! مادام که با زبانت ما را یاری می کنی و در شان ما سخن می گویی، مورد تایید روحالقدس (جبرئیل) هستی.» [92].
زمانی برای کمیت دعا می کرد و می گفت:
اللهم اغفر للکمیت ما تقدم من ذنبه و ما تاخر:
«خدایا گناهان گذشته و آیندهی کمیت را بیامرز» [93].
و وقت دیگر در مکه، روبروی کعبه می ایستاد و مکرر برای
[صفحه 85]
کمیت دعا و طلب آمرزش می نمود. و سه بار عرض کرد:
اللهم ارحم الکمیت و اغفر له:
«خدایا کمیت را مشغول رحمتت کن، و او را بیامرز.» [94].
هنگامی که کمیت دستگیر شد، هشت نفر از جلادان طاغوت، شمشیرهای خود را بر شکم کمیت نهادند و فشار دادند، خون از بدن او به جریان افتاد، و همچنان ادامه یافت تا شهد شهادت نوشید، در لحظات آخر عمر، سه بار گفت:
اللهم آل محمد صلی الله علیه و آله:
«خدایا! هدفم دفاع از حریم آل محمد صلی الله علیه و آله است.» [95].
پر واضح است که تایید امام باقر علیه السلام از چنین قهرمانان آزاده، در حقیقت تایید نهضت شیعی، و تثبیت خط فکری مبارزه دائم با طاغوتیان بود.
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگی امام باقر علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *