سیره عملی و رفتاری

مناجات امام باقر در سجده

امام صادق علیه السلام می فرماید: من همواره شبها هنگام خواب، بستر پدرم امام باقر علیه السلام را می گستردم، یک شب در انتظارش بودم دیدم نیامد، برخاستم به مسجد رفتم و به جستجو پرداختم، دیدم آن حضرت تنها در مسجد در حال سجده است، آرام جلو رفتم شنیدم در حال گریه و ناله، به خدا چنین عرض می کند:
سبحانک اللهم انت ربی حقا حقا، سجدت لک یا رب تعبدا و رقا، اللهم ان عملی ضعیف فضاعفه لی، اللهم قنی عذابک یوم تبعث عبادک، و تب علی انک انت التواب الرحیم.
«خدایا تو پاک و منزه هستی، و به حق پروردگار من می باشی، پروردگارا تنها برای تو از روی بندگی و کوچکی سجده می کنم، خدایا عملم ناچیز است آن را بسیار گردان، خدایا مرا در روزی که بندگانت را محشور می کنی، از عذابت نگهدار، و توبهام را بپذیر که تو بسیار توبهپذیر و مهربان هستی.» [120].
[صفحه 113]
و چنان که ذکر می شود: آن حضرت در لحظه آخر عمرش نیز به مناجات با خدا اشتغال داشت.
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگی امام باقر علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *