گسترش و ترویج علوم

نهضت فرهنگی تشیع زمان امام باقر

امام باقر علیه السلام اگر چه بر اثر سلطهی حکومت طاغوتها، از نظر سیاسی منزوی بود و اعتراضات او به صورت یک نهضت سیاسی همه جانبه برای سرنگونی رژیم بنیامیه نیانجامید، با این که در این راه تا سر حد شهادت حرکت کرد، ولی او دریافته بود که فرهنگ تشیع در انزوا قرار گرفته، و زیر چکمهی جلادان اموی، بیرمق مانده است. از این رو لازم بود به یک انقلاب وسیع فرهنگی دست بزند و با تشکیل حوزهی علمیه و تربیت شاگردان برجسته، فقه آل محمد صلی الله علیه و آله و خط فکری تشیع را آشکار سازد، با توجه به این که همین موضوع زمینه عمیق و بنیانکن برای مبارزه با طاغوتیان خواهد شد، و در دراز مدت، شیعیان را به صحنه می آورد، و مکتب اهل بیت علیهمالسلام را زنده خواهد کرد و با توجه به این که سنگ زیرین و اساس انقلاب و قیام، نهضت فکری و فرهنگی است، بر همین اساس امام باقر علیه السلام زمینهسازی بسیار عمیق و خوبی در این راستا نمود و پس از او فرزند برومندش امام صادق با تشکیل حوزهی علمیه با چهار هزار نفر شاگرد، آن را به ثمر رسانید، و به عنوان یک دانشگاه عظیم اسلامی، در تاریخ اسلام آشکار و ماندگار ساخت.
بنابراین می توان گفت: «امام باقر علیه السلام موسس و بنیانگذار حوزهی علمیه شیعه، و نهضت فکری و انقلاب فرهنگی تشیع بود.» [18].
[صفحه 28]
امام باقر علیه السلام شاگردانی مانند: محمد بن مسلم، زراره بن اعین، ابوبصیر و برید بن معاویه را تربیت کرد که امام صادق علیه السلام فرمود: این چهار نفر، مکتب و احادیث پدرم را زنده کردند. [19].
در این حوزه، شاگردان برجستهی دیگری برخاستند مانند: جابر بن یزید جعفی، ابان بن تغلب، کیان سجستانی، حمران بن اعین، سدیر صیرفی، ابوصباح کنانی، عبدالله بن ابی یعفور و … که هر کدام محدثی بزرگ و مجتهدی عالی مقام بودند، و در نقل احادیث امام باقر علیه السلام و تشکل فقه تشیع، و زمینهسازی برای یک نهضت وسیع فکری و علمی، نقش به سزایی داشتند، برای آن که با حوزهی علمیه امام باقر علیه السلام آشناتر شویم، در این جا به شرح کوتاهی از چند نفر از شاگردان برجستهی او می پردازیم:
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگی امام باقر علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *